Kippetjes en broeden

Het is alweer een poosje geleden dat ik iets gepost heb. Ik heb naast mijn werk leuke dingen gedaan en ik heb een bewuste keus gemaakt om buiten werktijd minder op de computer bezig te zijn. Dat bevalt prima. Gevolg is wel dat ik ook minder frequent blog.

Eén van de leuke dingen (vind ik) is dat ik Jelle heb leren kennen.

Jelle is de initiatiefnemer van soChicken, een website met heel veel inspiratie op het gebied van onder andere opruimen, minimaliseren, bewust leven en gelukkig zijn.

Ik mag zijn manier van denken wel en ik heb me dan ook ingeschreven voor de nieuwsbrief en sinds kort ook voor de gratis 10-daagse e-mail minicursus (blei) voor een leuker leven.

De insteek van Blei is dat door de vragen aan jezelf te stellen je aan het denken gezet wordt over wat je wel en niet wilt met je leven - een beetje psychologisch effect eigenlijk. Opruimen en minimaliseren komen ook aan de orde.

Na de intro van de cursus heb ik nu les 1 ontvangen en wat blijkt: ook die enthousiaste soChicken goeroe heeft zich laten inspireren door diverse Japanse opruimgoeroe’s zoals Marie Kondo. Toch leuk om te weten.

Bij elke les krijg je een paar heel simpele opdrachten en je moet wat vragen beantwoorden.

Die vragen zijn er niet om door de "leraar" beoordeeld te worden, er is namelijk geen goed of fout. 

Ook krijg je geen enkele feedback, en er is geen community om tips en trucs te delen - helemaal niets.
Je moet alles alleen doen want je doet het namelijk alleen voor jezelf.

Zoals ik al eerder noemde, die vragen zorgen ervoor dat je gaat nadenken – een soort van brainstormen met jezelf – en dat is best interessant.

En verder… tussen mijn werk, de leuke dingen doen en het broeden op de antwoorden op de vragen uit de cursus, ga ik in een rustig tempo verder met opruimen. Elke keer een beetje.

Cadeautjes

Tijdens mijn leven krijg je wel eens cadeautjes. Hele handige dingen, ontroerende dingen, of heel lelijke dingen die na vertrek van de gulle gever meteen ergens achterin een kast op zolder verdwijnen.

Die kom je dan weer tegen als je gaat opruimen. Van sommige dingen denk je dan “wat moet ik ermee?”

In het boek Opgeruimd van Marie Kondo heb ik gelezen dat je tijdens het opruimen al die cadeautjes gerust weg mag doen. Weggeven, verkopen, naar de kringloop, weggooien – wat dan ook.

Volgens Marie Kondo is namelijk gebaar van de gulle gever het cadeau, niet die mooie tekening van je kind of dat spuuglelijke schilderijtje van je schoonmoeder (bijvoorbeeld).

De knutsels van de kleinkinderen zijn voor mij een verhaal apart. Ik bewaar er een paar en die staan te pronken op een kastje in de kamer. Tot de volgende vol trots gegeven wordt – dan mag de oude weg.

En natuurlijk doe je dat pas wanneer de kindertjes al lang weer naar huis zijn, en wanneer er geen risico is dat ze hun meesterwerk in de papierbak zien liggen.

Vandaag was een kastje in de kamer aan de beurt om opgeruimd te worden. Alles eruit en eens kritisch bekijken. Er zijn was spullen van manlief bij dus die gaan weer terug. Dat komt later wel een keer.

En kijk eens wat ik weer tegenkom: het tafelkleed!

In 1980 heb ik voor onze verloving een tafelkleed cadeau gekregen, zo eentje met een voorbedrukt patroon wat geborduurd moest worden. Ik heb daar heel wat uurtjes werk inzitten, en iedere keer als ik dat ding weer tegenkom zit ik weer zachtjes te lachen. Vroeger vond ik dat ding namelijk fantastisch! Maar nu allang niet meer.

 

 

Dus vandaag gaat hij dan eindelijk toch echt weg. Dat ding is hopeloos uit de tijd, stinkt muf, er zitten bruine (roest?) vlekjes in…..

Ik heb een grote hoek afgeknipt, een hoek waarvan al het borduurwerk klaar is. Die bewaar ik. Dat stuk wordt eerst gewassen en daarna kan hij bij mijn verzameling quiltstofjes.

Het is altijd heel erg leuk om dit soort stofjes in een quilt te verwerken.

De borduurzijde en het kleine schaartje die in een platgedrukt sigarendoosje zaten gaan bij de rest van mijn borduurspullen.

Weer een kastje klaar – en het zonnetje begint te schijnen. Wat wil een mens nog meer?

De inspiratie

Tijdens een van mijn struintochten op internet kwam ik dit luisterboek van Marie Kondo tegen. Marie Kondo is momenteel DE opruimgoeroe uit Japan. Ze heeft zelfs een speciale vouwmethode voor spullen ontwikkeld (Konmarie).

The Life Changing Magic of Tidying Up – een prachtige titel.

Het luisterboek is helemaal Engels gesproken maar het inspireerde me wel waardoor ik op zoek gegaan ben naar een Nederlandse versie.

In het Nederlands is er een papieren versie beschikbaar met een veel minder prachtige titel: Opgeruimd.

Hoewel ik geen enkel probleem heb met lezen op een e-reader vind ik het toch prettig om een ouderwets papieren boek te hebben wat ik als naslagwerk kan gebruiken.

De ideeën over opruimen van Marie Kondo vind ik af en toe best wel een beetje raar (wie bedankt nou zijn sokken voor het warm houden van je voeten voor je ze weg doet) maar het feit is wel dat ik nu met andere ogen naar mijn bezittingen kijk. Ik heb gemerkt dat ik na het lezen van Opgeruimd (weer) energie krijg om aan de slag te gaan.

Een paar tips uit het boek:

• Begin met het opruimen (weg doen) van “makkelijke” spullen, zoals je eigen kleding 
•  Zorg dat alles een vaste plek heeft (of krijgt) 
•  Ruim niet op voor een ander – oftewel: doe geen spullen van een ander weg

En dus ga ik niet opruimen voor manlief maar beperk ik me voorlopig tot mijn “eigen” spullen.